De timing van de slaapjes is erg belangrijk. Wanneer een kindje mag gaan slapen is afhankelijk van de leeftijd. Hoe ouder een kindje wordt hoe langer hij wakker kan blijven tussen de slaapjes. Je kindje heeft dan meer tijd nodig om die piek van moeheid te bereiken. Vanaf het moment dat je kindje de dag start, wordt geleidelijk aan de drang/moeheid in het lijfje opgebouwd om te gaan slapen (=slaapdrang). Hoe hoger de slaapdrang is, hoe slaperiger je kindje wordt. Idealiter wil je hem laten slapen als de piek van slaapdrang op zijn hoogst is. Een mooie leidraad hiervoor is de wakkertijd. Het biologische ritme en de slaapdrang zorgen ervoor dat hij goed slaapt.

Wat gebeurt er met het lijfje van je kindje als de wakkertijd van te kort is?

Als je kindje nog niet lang genoeg wakker is geweest om voldoende slaapdrang op te bouwen dan kan het even duren voordat hij in slaap valt en moet je veel hulp bieden. Uiteindelijk is hij dan wel slaperig genoeg om in slaap te vallen, maar niet moe genoeg om ook lang(er) te kunnen slapen. Het gevolg is dat er bijvoorbeeld een kort slaapje volgt en er bij het volgende slaapje ook weer hulp moet worden geboden. Als het ritme overdag niet klopt dan zie je vaak dat er ook rommelige avonden en nachten gaan ontstaan. In principe ben je overdag al bezig om de basis te leggen voor een goede avond/nacht. 

Wat gebeurt er met het lijfje van je kindje als de wakkertijd te lang is (als je de piek van slaapdrang gemist hebt?

Als je kindje te lang wakker is en over de wakkertijd gaat, dan gaat het ideale slaapmoment voorbij en gaat het lijfje in een soort overlevingsdrang. Hij moet immers wakker blijven. Het slaaphormoon wordt dan verdreven door het cortisol hormoon. Dit hormoon zorgt ervoor dat je wakker kan blijven. Wordt de slaap dan uiteindelijk te laat aangeboden dan zie je vaak dat het in slaap vallen moeizaam gaat en er veel hulp moet worden geboden (te veel cortisol in lijfje aanwezig). Slaapt hij eindelijk dan wordt de diepe slaap niet gehaald en wordt er veel gewaakt. Ook dit kan leiden tot korte slaapjes, rommelige nachten en vroeg waken in de ochtend. Dit als gevolg van te veel wakkerhormoon in het lichaam en te weinig slaaphormoon.